Honing wordt vaak gezien als een “natuurlijke” suiker, en dus beter voor de gezondheid. Dit idee leidt veel mensen, waaronder diabetici, ertoe om honing te gebruiken in plaats van witte suiker in hun dagelijkse voeding. De metabolische realiteit van honing is echter complexer dan zijn imago doet vermoeden, en recente officiële aanbevelingen hebben op verschillende punten duidelijkheid verschaft.
Honing en vrije suikers: wat zeggen de recente officiële aanbevelingen
De update van 2024 van de Standards of Care in Diabetes van de American Diabetes Association plaatst honing in dezelfde categorie als tafelsuiker. Alle vrije suikers, inclusief honing, moeten op dezelfde manier worden beperkt in de voedingsbehandeling van diabetes. Er worden geen specifieke voordelen aan honing toegeschreven ten opzichte van witte suiker.
Ook interessant : Tips en nieuws voor een beter gezinsleven in het dagelijks leven
Het rapport van de WHO uit 2022 over vrije suikers bevestigt deze lijn. Honing wordt daar genoemd naast agavesiroop en ahornsiroop, zonder uitzondering “gezondheid”. Deze framing verandert de zaak voor degenen die honing en een suikervrij dieet voor diabetici als een haalbare optie zonder beperkingen beschouwen.
Concreet verandert het vervangen van twee lepels suiker door twee lepels honing in een yoghurt de belasting van vrije suikers in de maaltijd niet. Het lichaam ontvangt in beide gevallen fructose en glucose. Het verschil ligt in enkele micronutriënten die in honing aanwezig zijn, maar in hoeveelheden die te laag zijn om het effect op de bloedsuikerspiegel te compenseren.
Ook interessant : Praktische tips voor een succesvolle vastgoedinvestering in 2024
Glycemische index van honing: een variabiliteit die diabetici in de val lokt
Heb je ooit opgemerkt dat acaciahoning vaak wordt aanbevolen voor diabetici? Deze aanbeveling is gebaseerd op de veronderstelde lagere glycemische index, die verband houdt met het hogere fructosegehalte in vergelijking met glucose. Het probleem is dat de glycemische index enorm varieert van de ene honing naar de andere, zelfs binnen dezelfde bloemennaam.
Een review gepubliceerd in 2023 in het tijdschrift Nutrients toont aan dat commerciële honing een glycemische index heeft die varieert van laag tot hoog, afhankelijk van de werkelijke samenstelling. Het fructose- en glucosegehalte en de eventuele aanwezigheid van toegevoegde siropen beïnvloeden het glycemische gedrag van het product diepgaand.
Het probleem van vervalste honing
Een studie uit 2022 in Food Chemistry heeft een concreet risico aan het licht gebracht. Honing die is gemengd met industriële siropen gedraagt zich als tafelsuiker ten opzichte van de bloedsuikerspiegel. Een diabeticus die een “pure” honing koopt zonder garantie op traceerbaarheid, kan een product consumeren waarvan het metabolische effect identiek is aan dat van de suiker die hij probeert te vermijden.
De meeste geïmporteerde honing tegen lage prijzen is waarschijnlijk vervalst. Voor een diabeticus is het kiezen van honing waarvan de oorsprong en de productiemethode verifieerbaar zijn, geen luxe, maar een metabolische voorzorgsmaatregel.
Honing integreren in een dieet zonder toegevoegde suikers: de strikte voorwaarden
Volledig afstand doen van honing is niet de enige optie, maar het integreren ervan vereist een nauwkeurige aanpak. Voor diabetici wiens ziekte goed in balans is, zijn er verschillende voorwaarden:
- Beperk je tot één tot twee theelepels per dag, nooit meer, en alleen tijdens een maaltijd die vezels of eiwitten bevat die de suikerabsorptie vertragen
- Geef de voorkeur aan acaciahoning waarvan de oorsprong traceerbaar is, omdat het hogere fructosegehalte doorgaans een lagere glycemische index heeft dan alle bloemenhoning
- Tel de honing mee in de totale inname van koolhydraten van de maaltijd, net als brood, fruit of andere zetmeelhoudende voedingsmiddelen
- Consumeer nooit honing op een lege maag of buiten de maaltijden, omdat het effect op de bloedsuikerspiegel dan versterkt wordt zonder voedselremming
Dit kader sluit slecht gereguleerde diabetes uit. Als het HbA1c-niveau de door de arts vastgestelde doelen overschrijdt, heeft honing geen plaats, zelfs niet in kleine hoeveelheden.
Rawe honing of gepasteuriseerde honing: een onderscheid dat telt
Rawe honing behoudt zijn enzymen, antioxidanten en oorspronkelijke samenstelling. Gepasteuriseerde honing, verwarmd om langer vloeibaar te blijven, verliest een deel van deze verbindingen. Voor een diabeticus biedt rawe honing een interessanter voedingsprofiel, hoewel het verschil op de bloedsuikerspiegel bescheiden blijft.
De echte uitdaging ligt in de kwaliteit van het product. Rawe, monoflorale honing, gekocht bij een erkende imker, biedt garanties die een instapproduct in de supermarkt niet biedt. De hogere prijs voorkomt overconsumptie, wat paradoxaal genoeg een voordeel is voor iemand die zijn suikerinname moet beperken.
Bloedsuikerspiegel en honing: beter monitoren dan raden
Elk lichaam reageert anders op honing. Twee diabetici type 2 die dezelfde hoeveelheid van dezelfde honing consumeren, kunnen zeer verschillende bloedsuikerpieken ervaren. Deze individuele variabiliteit maakt algemene aanbevelingen onvoldoende.
De enige betrouwbare methode is om je bloedsuikerspiegel voor en na de consumptie van honing gedurende meerdere dagen te meten om de persoonlijke reactie te observeren. Regelmatige bloedsuikermonitoring maakt het mogelijk om de hoeveelheid aan te passen zonder risico. Een diabeticus die een piek constateert die hoger is dan wat zijn medische protocol toelaat, weet dat hij de dosis moet verlagen of moet afzien van consumptie.
Honing is geen verboden voedsel en ook geen vrij voedsel voor diabetici. Het is een suiker waarvan de plaats in de voeding afhangt van het type diabetes, de algehele glycemische balans en de kwaliteit van het gekozen product. Suiker vervangen door honing zonder de hoeveelheid te wijzigen, is geen voedingsverbetering. Het verminderen van de totale inname van vrije suikers blijft de prioriteit, ongeacht of de bron honing, ahornsiroop of poedersuiker is.